فردای افغانستان

بسیار تنها زیستی در خانه خالق!

دیگر تو تنها نیستی در خانه خالق!

خون تو دانشگاه را بیدار کرده

تبعیض و استبداد را بر دار کرده

خالق شده این خلق, یک دار است و سرها

یک دار بین این همه سر, مانده تنها

آگاهی از دانشکده بیرون دویده

تا کوچه ها و «خانه مردم» رسیده

آگاهی از دیوار مردم رفته بالا

مثل سپیده, نام شب را کرده رسوا

توفان شده آگاهی مغرور دریا

دیگر تو تنها نیستی ای کوه بابا!

دانش برای کودکت بال پرستو است

 این جنبش پیروز دانشجویی تو است!

دانش دگر درخانه راه جنگ را بست

 در پنجره راه نزاع رنگ را بست

دانش تفنگ و تیر را از کار انداخت

یک ساختار نو برای کشورم ساخت

ای خاک! رستاخیز نوروزی مبارک!

ای کشور من! صبح پیروزی مبارک!

از بامیان تا بلخ تا شهر هریوا

در کوچه کوچه, جشن پیروزی است برپا

دیگر بهار کشور من کاغذی نیست

 این جا, دگر نور و پرنده می توان زیست

قنبرعلی تابش

6/3/1392