آشفتگی و براشفتگی کرزی

سخنرانی رئیس جمهوری که در مراسم پایانی جرگه جوانان ارایه شد نشانه های زیادی از آشفتگی ها و برآشفتگی های رئیس جمهوری کشور را به نمایش گذاشت.

رئیس جمهوری مشخصا نسبت به آینده کشور بعد از سال 2014 و جنگ روانی نسبت به وخامت اوضاع در این برهه زمانی معترض بود. او از دخالت های کشورهای همسایه و ایالات متحده امریکا به وضوح نام برد و گفت که اگر این کشورها زورشان برسد در امور کشور مداخله خواهند نمود و امریکا نیز چون زورش می رسد در افغانستان مداخله می کند. البته رئیس جمهوری اضافه کرده که اگر او هم زورش برسد در انتخابات امریکا مداخله نموده و رئیس جمهوری دست نشانده ای را که منافع افغانستان را تامین کند، را خواهد گماشت. سخنانی که در عرف دیپلوماتیک حکایت از مسایل خاصی دارد و پیامدهای ویژه ای را نیز خواهد داشت.

ادامه نوشته

کنفرانس توکیو؛ بارسنگین تعهدات

کشورهای شرکت کننده در کنفرانس توکیو کمک های شان را به هدف گذار افغانستان از مرحله نابسامان کنونی و موفقیت کشور در دهه تحول یعنی ده سال بعد از سال 2015 ارایه داده اند که دور اندیشی و تعامل دراز مدت جامعه جهانی با افغانستان را نشان می دهد. این کشورها در ذهن خود افغانستانی متکی به خود، آباد و با ثبات را ترسیم می کنند.

ادامه نوشته

فاصله افغانستان با عدالت روز بروز بیشتر می شود!

مؤسسه ای بین المللی تحقیقاتی جنگ و صلح در جهان (IWPR) در گزارش اخیر خود از فاصله ای شدید و روز افزون افغانستان با عدالت اجتماعی خبر داده است. گزارش این مؤسسه نشان می دهد باتلاشهای گسترده جامعه جهانی و صرف هزینه های هنگفت و حیرت آور بازهم مردم افغانستان همچنان عدالت اجتماعی را یک آرزوی دست نیافتنی می دانند و پیشرفتهای اندکی در زمینه ای عملی شدن طرحهای عدالت اجتماعی و حکومت داری سالم صورت گرفته است. حکومت افغانستان بیشتر به تروریستان وجنگ سالاران بها می دهد تا به مردم افغانستان و قربانیان جنگ و تروریسم. این گزارش که به صورت فیلم مستند تهیه شده و از قتلهای که در جنگ مردم شمال با طالبان صورت گرفته نیز به عنوان نقض حقوق بشر یاد شده اما مستند کامل و منصفانه نیست. زیرا از قتلهای زنجیره ای و گسترده و دوامدار مردم افغانستان که توسط تروریستان صورت گرفته به عنوان نقض حقوق بشر یاد نشده است. البته طبیعی است که گزارشهای سازمانهای بین المللی از افغانستان یک جانبه وجهت دار نشر می شود زیرا این گزارشها بیشتر توسط کسانی صورت می گیرد که به نوعی وابستگی به حکومت افغانستان دارند و شواهد و مدارک یا مستقیما از سوی حکومت افغانستان در اختیار آنان قرار می گیرد و یا با راهنمایی وجهت دهی حکومت و افراد حکومتی و دولتی این کار صورت می گیرد. مثلا مترجمین، راهنما، محافظین، مصاحبه کنندگان و... همه به نوعی از سوی دولت افغانستان انتخابو به کار گماشته می شود.
ادامه نوشته