فردای افغانستان
امید به فرداهای بهتر برای افغانستان عزیز

بررسی آخرین اوضاع امنیتی مالستان؛در گفتگوی مجله سخن صبا، با قومندان عسکریار قومندان امنیه مالستان (27/5/1393)

اشاره:قومندان عسکریار برای مردم مالستان نام آشنای است. وی در مدت کمتر از دوسال توانسته نظم و انظباط را در اداره قومندانی و در سطح مالستان بوجود آورد. مردم از وی به خاطر قاطعیت و جدیتش حساب می برند و رضایت دارند. با تعابیری چون؛ قاطع، صریح، جدی، قوی و حتی به صورت مبالغه آمیز «انسان بزرگ» از او یاد می کنند. از دوران قومندانی اش تا کنون، چندین بار توسط برخی افراد تلاش شده تا وی برکنار شود و یک بار بقول خودش علیه او کودتا نیز صورت گرفت. اما او هم چنان شبانه روز مشغول خدمت و ایفای وظیفه است. مدت هشت ماه است که از خانواده اش سرنزده. در تابستان امسال با طالبان یک تنه با سربازانش جنگید. مسئولین دیگر به بهانه های سفر مهم به پایتخت و جاهای دیگر پناهنده شده بودند؛ گویا در چنین شرایطی هیچ وظیفه ای ندارند. وی در اتاق کار خود و در سالن ورودی عکس شهدای مالستان را نصب کرده و اشعاری را نیز در اتاق کارش قاب کرده که گویای نظر و مرامم کاری اش هست. نظیر؛ «تن آدمی شریف است بجان آدمیت** نه همین لباس زیباست نشان آدمیت»، «تن به زیر خاک میرود، نام نیک است که می ماند»، «تن مرد و نامرد یکیست، زمانه بگذرد تا بدانی مرد کیست»، «ما عاشق خدمتیم نه تشنه قدرت»، «مرد برای نام می میرد، نامرد برای نان»، «برای زندگی کردن ضرور نیست صدسال زنده باشی، در یک روز کاری بکن که مردم ترا هزارسال زنده نگهدارند». تابستان امسال فرصتی پیش آمد تا با ایشان گفتگو نموده و از آخرین وضع امنیتی مالستان آگاه شویم و در عین حال به ایشان خسته نباشید گفته و از زحماتش تشکر و سپاس گذاری نموده باشیم.


موضوعات مرتبط: ولسوالی مالستان
برچسب‌ها: دگروال غلام حضرت عسکریار, قومندان امنیه ولسوالی مالستان, آشنایی با فعالیت های قومندان عسکریار

ادامه مطلب...
ارسال توسط امین صداقت
 
تاريخ : پنجشنبه سوم مهر 1393

نگاه از دریچه فرهنگنگاه غالب جامعه ما به مسایل، پدیدها و تحولات انسانی، لعاب آشفته سیاسی دارد وبه نحوی متأثّر از رفتارهای متناقض، ناهمگون وگاهی شگفت انگیز سیاست مداران است که رخدادها رابا نگرش سیاسی رصد نموده وبا ابتناء بر این مبناء، مراد سیاسی خویش را تعقیب نموده  ودرهرفضایی با انگیزه سیاسی نقش آفریده ودرصورت لزوم، وارد معامله سیاسی می شوند. آنهم نه سیاست عقلانی که مبتنی بر مدیریت زندگی برای نیل به بهترین هدف‌های مادی و معنوی جامعه و افراد آن باشد، بلکه بااعمال سیاست شیطانی که وجهه همّتش، تنّزل دادن زندگی «کَس‌ها» به حرکت «چیزها» است، فرایندی که قابلیت هرنوع بازی را فراهم می اورد. «کَس‌ها» همانند «چیزها» و اشیاء پیرامونی، وسیله و ابزاری در دست بازیگران سیاسی قرار می‌گیرند. طبعا در این نوع نگاه، علم و دانش، دین و آیین، ارزشها و هنجارهای فرهنگی، همگی در خدمت سیاست بازان بکار گرفته می‌شوند.

نمونه بارز این نوع نگاه دراتفاقات روزمرّه کشور ما همچون: صحنه مبارزات انتخاباتی، تعاملات سیاسی، رخدادهای علمی مانند برگزاری کنکور و پذیرش دانشجویان و استخدام کارکنان ادارات و...، مدام برملا می شود. رسیدن به قدرت سیاسی، حفظ اقتدار و منافع قومی، قبیله ای، حزبی و شخصی...، اصالت داشته ومعیار و هدف اساسی رفتارهایندبه گونه ای که دانایی و توانایی، استعدادها و خلاّقیت ها، ظرفیت ها و امکانات حیات جمعی، همگی درخدت این طرز فکردرآمده و به مثابه ابزار و وسیله برای وصول به هدف به کار گرفته ویا قربانی می شوند. در این نوع نگاه، قدرت ـ که خود از جنس ابزار و وسیله است ـ در تقابل با حق و حقوق و عدالت قرار می‌گیرد. طبعا پیامد چنین نگاهی، بوجود آمدن فساد و رفتارهای ظالمانه و شکل‌گیری نظام‌های فاسد و ظالمانه است که نتیجه‌ی جز تباهی و بدبختی جامعه را بدنبال ندارد.

برای برون رفت از این وضعیت آشفته، عبوراز «نگاه سیاسی» به «نگاه فرهنگی» درقبال رخدادهای اجتماعی و انسانی، از ضرورت‌های زندگی امروزی جامعه ما بخصوص نخبگان و سیاست مداران است.

در نگاه فرهنگی، منزلت «کَس‌ها» به «چیزها» و اشیاء فروکاسته نمی شود تا بتوان چونان بازیچه، با سرنوشت مردم معامله مادی و سیاسی نمود، بلکه فرهنگ، خود وجه تمایز انسان‌ها از دیگر موجودات و اشیاء قرار گرفته و رفتار و کنش او متفاوت از فعل و انفعالات دیگر موجودات دانسته شده ورهیافت چنین نگاه ارزشمند، تصعید مرتبه انسان به مرحله حیات برتر است

در نگاه فرهنگی، عمل و کنش انسانی، آگاهانه و معنادار تلقی گردیده و متفاوت از رفتار صرف می‌باشد که لزوما معنادار نیست. منشأ این آگاهی و معنایابی همان عنصر عقل و وجدان درونی انسان‌ها است.

در نگاه فرهنگی، انسان و فرهنگ، همزاد یک دیگر اند. انسانی بریده از فرهنگ و یا فرهنگی بریده از انسان در پرده‌های زمانی و مکانی تاریخ بی مصداق است. در هر نقطه ازدنیا و از هربرهه ای از تاریخ که آثار فرهنگی و تمدنی به یادگار مانده، انسانی با مشخصه های فرهنگی را تداعی میکند که دردرخشش فرهنگ خویش می زیسته است.

در نگاه فرهنگی، جامعه و فرهنگ، نمایش دو روی یک سکّه اند؛ جامعه بُعد سخت افزاری را شکل می‌دهد و فرهنگ، بُعد نرم افزاری آن را؛ جامعه به نظام روابط متقابل میان افرادی که مشترکات فرهنگی دارند، اطلاق می‌گردد. فرهنگ به شیوۀ زندگی آن جامعه گفته می‌شود که متشکل از باورها، ارزش‌ها و هنجارهای معین است. (گیدنز، 1390/57) وجه تمایز جوامع از یک دیگر، ویژگی‌های گوناگون رفتار و جنبه‌های متفاوت فرهنگی آنان از هم‌دیگر است.

میان عناصر فرهنگ یعنی باورها، ارزشها و هنجارها ارتباط و نظم خاصی وجود دارد و هرکدام چه به صورت انفرادی و چه به صورت مجموعی روی عمل تاثیر گذار است و چه بسا روی اصل قاعده نیز تاثیر گزار می‌باشد. اگر نظام فرهنگی جامعه سامان و نظم نداشته باشد، انتظار کنش انحرافی پدید می‌آید. مثلا هنگامی که برای ارزش منفی پاداش وجود داشته باشد، این ارزش منفی به ارزش مثبت تبدیل می‌گردد. وقتی در جامعه کسی به رفتارهای منفی مانند تبعیض و بی‌عدالتی، فساد و رشوه، دزدی و سرقت دست بزند و در قبال این رفتارش نه تنها محاکمه و مؤاخذه  نشود  بلکه مورد تشویق قرار گیرد و به او پاداش دهند، این عمل موجب می‌گردد که رفتارهای سوء مذکور، خود یک امر مثبت محسوب ‌وبیش ازپیش درجامعه رایج گردد. بنابراین اخلال در هریک از عناصر فرهنگ، موجب اخلال در همه عناصر آن، به ویژه موجب اخلال در عمل می‌گردد.

از این زاویه جامعه ما و نظام فرهنگی ما، مورد تأمل و مطالعه است؛ آیا نظام فرهنگی ما دارای نظم و انسجام است؟ آیا میان باورها، ارزشها و هنجارهای جامعه ما، سازگاری وجود دارد؟ اساسا؛ باورها و ارزش‌های ما چیست؟ تا بتوان در پرتو آن هنجارها را شناخت. آنچه در پهنه اجتماع و در رفتار اجتماعی مشهود است، اخلال، ناسازگاری و عدم انسجام فرهنگی است. تغییر باورها و ارزشها و عدم ثبات آن، موجب تزلزل در هنجارهای اجتماعی سنتی گردیده و جامعه را به یک نوع تأخر فرهنگی سوق داده است و اگر نظام فرهنگی به سمت انسجام و نظم حرکت نکند، اگر تحول فرهنگی متناسب با آرمان‌ها و ارزش‌های جامعه رخ ندهد، ممکن است جامعه دچار انقطاع فرهنگی گردد و بیگانگی میان دو نسل قدیم و جدید وانفکاک از گذشته ونپیوستن به آینده، مقاومت و شاید هم ستیز فرهنگی را به دنبال آورد.

شناخت فرهنگ موجود، پی بردن به کاستی‌ها و نقایص نظام فرهنگی، شناخت فرهنگ مطلوب و تلاش برای تحول فرهنگی متناسب با شرایط زمانی و مکانی و با در نظر داشت آرمان‌ها و ارزش‌های انسانی، شرط زندگی انسانی با طعم ارزشمند حیات فرهنگی است. رسالت نخبگان فرهنگی جامعه ایجاب میکند که برای حفظ و بقای فرهنگ اصیل انسانی، انتقال آن از نسلی به نسل دیگر، تحول فرهنگ از وضع موجود به نقطه مطلوب، تلاش مضاعف، پیگیر و مستمر نماید، چنان که خصوصیت و ویژگی فرهنگ، حرکت آرام، تدریجی، بطیء و مستمر است. باید توجه داشت که فرهنگ و کارفرهنگی، امری دفعی و یا دستوری و یا یک حرکت ماشینی نیست. جنس کار فرهنگی نیازمند صبر و شکیبایی، سعی مستمرو تلاش خستگی ناپذیر با پشت کار مداوم است. اهتمام به فرهنگ اگر بادلسوزی عجین گشته وبا عقلانیت هدایت یابد، مسیر نیل به سعادت را هموار و وراه تحقُّق وضع ایدآل انسانی را مهیّا می کند. وبدینسان؛ برداشتن انگیزه سیاسی از تدبیر امور معیشت ومعاد مردم وجاگزینی طرز فکر فرهنگی، ساختارورفتار جامعه را ارتقا بخشیده ودرذیل آموزه های فرهنگی، رشد فضایل انسانی را نیز درپی خواهد آورد. به امید آن روز خجسته!


برچسب‌ها: فرهنگ؛ نگاه فرهنگی به مسایل اجتماعی؛

ارسال توسط امین صداقت
ارک5


 

حامد کرزی، رئیس‌جمهور کنونی کشور که سیزده سال قبل زعامت کشور را به دست گرفت، دیروز (سه‌شنبه، ۱ میزان) در مراسمی در ارگ ریاست‌جمهوری با کارمندان دولت و اعضای کابینه‌اش خداحافظی کرد. رئیس‌جمهور کرزی، قرار است روز دوشنبۀ هفتۀ آینده رسماً قدرت را به رئیس‌جمهور بعد از خود‌؛ یعنی اشرف‌غنی احمدزی، تحویل داده و ارگ ریاست‌جمهوری را ترک کند.

دستاوردهای سیزده‌‌ساله

حامد کرزی، که کمتر از یک هفتۀ دیگر به پایان کارش به عنوان رئیس‌جمهور کشور باقی مانده در این مراسم به دستاوردها و فراز‌و‌فرودهای حکومت سیزده‌ساله‌اش اشاره کرد و گفت، در این مدت دستاوردهای خوبی در بخش‌های مختلف کسب کردیم که از آن جمله می‌توان از برقراری روابط دیپلماتیک مناسب با کشورهای جهان یادآوری کنیم.

به گفتۀ رئیس‌جمهور کرزی، سیزده سال پیش، هیچ سلسله‌مراتب یا تشکیلات نظارتی در امور داخلی و خارجی وجود نداشت و حالا صدها مرتبه بهتر شده است. به گفتۀ او، پس از سیزده سال کمک‌های بین‌المللی، ادارات دولتی کشور آرام‌آرام جان گرفت و رئیس‌جمهور جدید در رأس دولتی قرار می‌گیرد که نهادهای امنیتی، مالی، آموزشی و فرهنگی‌اش همه فعال‌اند.

آقای کرزی تأکید کرد، دولت‌مردان افغانستان باید برای تقویت سیستم اداری و نظارتی در کشور کوشا باشند تا روند پیشرفت در جامعه با وقفه مواجه نشود.

رئیس‌جمهور در بخش دیگری از سخنانش از تشکیل ادارۀ مستقل اصلاحات اداری به عنوان دستاورد حکومتش یاد کرد و گفت، برای این‌که در سلسله‌مراتب اداری و سیاسی مداخله نکرده باشد؛ هیچ‌گاهی در مقرری‌ها دست نداشته و در کار این اداره مداخله نکرده است. او با توضیح این‌که حکومت قوی و منظم مبتنی بر سیستم در کشور ساخته شود، گفت: «کاغذهای مقرری‌ها را نادیده امضا کردم.»

عاملان شکست پروسۀ صلح

رئیس‌جمهور کرزی، در بخش سخنانش در این مراسم خطاب به کارمندان دولت گفت، مردم افغانستان قربانی جنگ بیگانگان‌اند و اگر دخالت آمریکا و پاکستان نمی‌بود، صلح واقعی در کشور ایجاد می‌شد. او ادامه داد، موانع اصلی عدم پیشرفت و فهم مشکلات در داخل افغانستان، دلیل خارجی دارد و اگر آمریکا و پاکستان بگذارند، در افغانستان صلح و ثبات واقعی برقرار می‌شود. آقای کرزی تأکید کرد که افغانستان دوست خوبی برای دیگران خواهد بود، به این شرط که حرف و عمل‌شان با هم مطابقت داشته باشند و از آمریکا نیز می‌خواهیم در رابطه با این کشور، حرف و عملش یکی باشند.

کرزی توضیح داد، تلاشی که برای تأمین صلح افغانستان و کوششی که برای متقاعدکردن پاکستان انجام داده است را هیچ‌رهبری در تاریخ افغانستان انجام نداده است. به گفتۀ او، پاکستان در بدل صلح افغانستان، به رسمیت شناختن خط دیورند و کنترول سیاست خارجی ما را مطالبه داشت که هرگز حاضر به قبول این شرط‌ها نشدیم.

برخورد محتاطانه

آقای کرزی، یکی دیگر از دلایل ناکامی صلح در افغانستان را عدم همکاری آمریکا با افغانستان خواند. او آمریکا را متهم کرد و گفت، آمریکا برای تحقق اهداف خود به افغانستان آمده بود و از این جهت در راستای تأمین امنیت در این کشور اقداماتی لازم را انجام نداد. رئیس‌جمهور گفت، توصیة من به دولت آینده این است که «در دوستی با آمریکا محتاط باشند» و در این راستا منافع ملی افغانستان را در نظر بگیرند.

حامد کرزی تصریح کرد، به این دلیل موافقتنامة امنیتی با امریکا را امضا نکرد که امریکا صلح در افغانستان را تأمین نکرد. او گفت، اگر امریکا بخواهد صلح در افغانستان تأمین می‌شود.

کرزی در پایان سخنرانی یک‌ساعته‌اش، با تأکید بر این‌که دولت وحدت ملی از استحکام قابل ‌قبولی برخوردار است، گفت، با حکومت آیندۀ کشور همکاری وفادارنه‌ای خواهد داشت.(جامعه باز)


موضوعات مرتبط: افغانستان، اخبار افغانستان، سایتهای افغانی
برچسب‌ها: سخنان پایانی کرزی

ارسال توسط امین صداقت

شماری از نمایندگان مردم در پارلمان با اشاره به اینکه برخورد غیرمسئولانه‌ی کمیسیون مستقل انتخابات در روند انتخابات بخشودنی نیست، خواهان به دادگاه کشانده شدن اعضای این کمیسیون شدند.

نابسامانی‌های برخاسته از انتخابات ریاست جمهوری افغانستان به علت آنچه که ناتوانی مدیریتی کمیسیون‌های انتخاباتی گفته می‌شود، افغانستان را با چالش‌های زیاد امنیتی، اجتماعی و اقتصادی روبرو ساخته است، با این حال کمیسیون مستقل انتخابات مسئولیت تمامی این بی‌نظمی‌ها را به بهانه‌های گوناگون برعهده نمی‌گیرد.

اما اکنون، ظاهراً مردم می‌خواهند تا با به دادگاه کشانیدن مسئولان کمیسیون انتخابات دادخواهی کنند.

شماری از نماینده‌گان مردم در مجلس روز سه‌شنبه در گفت‌وگوهای جداگانه با طلوع نیوز، سهل انگاری مسئولان این نهاد در برابر سرنوشت آرای مردم را نابخشودنی می‌دانند.

سیما جوینده نمایندۀ مردم غور در مجلس نماینده‌گان در این باره گفت: "برخورد غیرمسئولانه‌ی کمیسیون مستقل انتخابات در روند انتخابات بخشودنی نیست و مسئولان این نهاد باید به کیفر برسند.

جوینده در ادامه افزود: "هنگامی که یک انتحار کننده که شاید با انفجار مواد همراهش صد تن را بکشد، بازداشت می‌شود، ما می‌گوییم که او باید اعدام شود، اما نمی‌دانم برای کمیسیون مستقل انتخابات که قاتل آرزوهای دیرینۀ، اقتصاد مردم و دشمن انتخابات است، چه جزایی تعیین شود تا همه‌ی تلفات جبران شود".

محمدعظیم محسنی نمایندۀ مردم بغلان در مجلس نمایندگان از نهادهای عدلی و قضایی می‌خواهد تا مسئولان کمیسیون‌های انتخاباتی را مورد پیگرد قانونی قرار دهند تا پندی باشد برای کسانی که در آینده در این نهادها کار می‌کنند.

محسنی در ادامه گفت: "نهادهای عدلی و قضایی باید آنها را مورد پیگرد قرار داده و به کیفر برسانند تا برای کارمندان آینده این نهاد درس باشد".

درهمین حال شماری از فعالان جامعۀ مدنی و باشنده‌گان ولایت هرات تنها راه بازسازی باور مردم برنهادهای انتخاباتی را در به دادگاه کشانده شدن مسئولان کمیسیون‌های انتخاباتی می‌دانند.

فریدون فکور فعال جامعۀ مدنی ولایت هرات در این باره گفت: "رئیس جمهور و رئیس اجرایی نباید به بهانۀ اینکه روند انتخابات به پایان رسیده مسئولان این نهادها را مکافات کنند، بلکه باید آنان را مجازات کنند تا دیگر هیچ کس چنین اشتباهی نکند".

مردم و آگاهان باور دارند که کمیسیون‌های انتخاباتی به ویژه کمیسیون مستقل انتخابات با برخورد غیرمسئولانه در برابر اوضاع ایجاد شده انتخابات را به بحران کشاند و مردم را بر روند انتخابات و نهادینه شدن دموکراسی در کشور بی باور ساختند. (طلوع نیوز)


موضوعات مرتبط: افغانستان، اخبار افغانستان، کابل، سایتهای افغانی

ارسال توسط امین صداقت
 
تاريخ : چهارشنبه دوم مهر 1393

حامد کرزی با کارمندان دولتی خداحافظی کرد

حامد کرزی، رئیس جمهور افغانستان که 13 سال پیش وارد قصر ریاست جمهوری شد، با کابینه دولتش خداحافظی کرد. قرار است آقای کرزی روز دوشنبه آینده رسماً قدرت را به جانشین‌اش اشرف غنی احمدزی واگذار کند.

حامد کرزی در سال 2001 قدرت را در نتیجه توافق بن به دست آورد و در راس حکومت موقت قرار گرفت. در آن زمان ادارات دولتی افغانستان در نتیجه جنگ با شوروی، جنگ داخلی و ویرانی‌های طالبان از هم فرو پاشیده بودند.

شهر کابل، پایتخت کشور، ویرانه‌ای بیش نبود، اردو و پولیس وجود نداشتند و همه ادارات دولتی فلج بودند. طالبان ساختمان ارگ را که نماد قدرت در افغانستان است، به یک مرکز نظامی تبدیل کرده بودند.

 آقای کرزی روز گذشته در مراسم خداحافظی با کابینه اش از تجربه نخستین روزهای کاری خود سخن گفت. او گفت که یک مکتوب ساده به یک مقام کشور دیگر را چندین بار خودش می‌خواند و اصلاح می‌کرد.

حالا پس از سیزده سال کمک‌های بین المللی، ادارات دولتی افغانستان فعالند و رئیس جمهور جدید در راس دولتی قرار می‌گیرد که نهادهای امنیتی، مالی، تعلیمی و فرهنگی‌اش فعال هستند.

 کرزی گفت هند، چاپان، چین، آلمان و ترکیه بدون این که هدف و مقصدی داشته باشند به افغانستان کمک کردند، ولی برخی از کشورهای غربی به خاطر هدف و مقصد خودشان به افغانستان کمک نمودند.

با آغاز کار رئیس جمهور کرزی شلاق طالبان از دوش مردم افغانستان برداشته شد، زنان از خانه برامدند، هرکس می توانست موسیقی بشنود و کسی به زور مردم را وادار به ریش گذاشتن نمی‌کرد.

امنیت در سراسر افغانستان حاکم بود و نگرانی بسیار اندکی در مورد جنگ و ناامنی وجود داشت ولی در سال 2004 یعنی سه سال پس از آغاز کار آقای کرزی، طالبان بار دیگر حملاتی را در گوشه‌هایی از افغانستان آغاز کردند.

رئیس جمهور کرزی گفت در سال‌های اخیر بیشترین تلاش را انجام داد تا صلح و امنیت را در افغانستان تامین کند اما صلح تامین نشد زیرا به گفته او،  صلح و جنگ افغانستان در دست خارجی‌ها است و افغان ها تنها قربانی هستند .

کرزی گفت:  صلح ما متاسفانه که تنها کار ما نیست. می‌دانم که در افغانستان ظلم بسیار شد، انسان‌های مظلوم ما شهید شدند و شهید می‌شوند. اگر جنگ بیگانه نمی‌بود شما دیدید مبارزات انتخاباتی کاندید صاحبان را.

به باور آقای کرزی پاکستان در بدل صلح در افغانستان به رسمیت شناختن خط دیورند و کنترول سیاست خارجی را می‌خواهد ولی افغانستان حاضر به قبول این شرط‌ها نیست. او گفت 20 بار به پاکستان سفر کرد تا صلح بیاورد، ولی  امریکا نخواست .

کرزی گفت به این دلیل موافقتنامه امنیتی با امریکا را امضا نکرد که امریکا صلح را به افغانستان تامین نکرد. او گفت اگر امریکا بخواهد صلح در افغانستان تامین می‌شود.

بزرگترین نگرانی جهان و مردم افغانستان انتقال قدرت سیاسی در افغانستان بود. در پایان سال جاری میلادی اکثر نیروهای خارجی از این کشور خارج می‌شوند و افغان‌ها خود مسئولیت تامین امنیت و حکومت داری را به عهده می‌گیرند.

افغانستان یکی از دشوارترین و پرجنجال ترین انتخابات را پشت سر گذاشت. ادعای تقلب در انتخابات سبب شد که صد درصد آرای انتخابات زیر نظر ملل متحد تفتیش شود. دو نامزد پس از هفته‌ها گفتگو و با پادرمیانی امریکا و سازمان ملل متحد، بر سر تشکیل حکومت وحدت ملی به توافق رسیدند.

رئیس جمهور کرزی انتقال مسالمت آمیز قدرت و اتحاد افغان‌ها را ستایش کرد:  خانه به خانه مردم افغانستان به ذوق و شوق خود متحد یک نامزد شدند. این کلان افتخار است و کلان کامیابی ملی است برای ما.

آقای کرزی وحدت ملی در افغانستان را یکی از دست‌آوردهایش خواند و از جانشینش خواست تا در این راستا هوشیارانه عمل کند.(دویچه وله)


موضوعات مرتبط: افغانستان، اخبار افغانستان، کابل، سایتهای افغانی، انتخابات ریاست جمهوری افغانستان

ارسال توسط امین صداقت

اسلایدر